Sposoby magazynowania energii z OZE

Systemy magazynowania energii elektrycznej mają duże znaczenie dla dalszego rozwoju OZE. Jeśli tego typu rozwiązania będą powszechniejsze, rozwiążą one problem wysokich cen energii z OZE oraz wpłyną na stabilizację sieci elektroenergetycznych, zwłaszcza że źródła energii odnawialnej są coraz popularniejsze w polskiej energetyce.

Elektrownie szczytowo-pompowe Metoda ta polega na wybudowaniu 2 dużych zbiorników wody, położonych stosunkowo blisko siebie. Nocą, kiedy energia jest tańsza, do wyższego zbiornika pompowana jest woda. Natomiast w dzień, jeśli wystąpi problem niedoboru energii, zebrana woda przepływa do dolnego zbiornika, a turbiny produkują energię elektryczną. Taki mechanizm za dnia działa jak elektrownia wodna. Wadą tego rozwiązania jest fakt, że położenie całej instalacji jest możliwe jedynie w pobliżu dużych zbiorników wodnych, co jest pewnym ograniczeniem.

Elektrownie na sprzężone powietrze Najczęściej stosuje się je do magazynowania energii pozyskanej z wiatru. Za pomocą nadmiaru energii uruchamia się sprężarki, które tłoczą powietrze do dużych zbiorników, umiejscowionych pod ziemią. Jeśli wystąpią niedobory energii, sprężonym powietrzem napędza się turbiny. Dodatkowo podczas samego sprężania wytwarzane są duże ilości ciepła, które również można zagospodarować.

Akumulatory ze stopioną solą Cześć pozyskanej energii słonecznej podczas dnia, magazynuje się w mieszance stopionej soli. Substancja ta składa się w 60% z azotanu sodu i w 40% z azotanu potasu. Są one z powodzeniem stosowane w dużych elektrowniach słonecznych. Ich odmianą są akumulatory ZEBRA, przypominające budową i zasadą działania samochodowe. Po naładowaniu, a następnie schłodzeniu do temperatury pokojowej, energię w takim akumulatorze można przechowywać nawet przez 50 lat.

Rezerwa wirująca Jest to pracujący na luzie, bez obciążenia turbozespół. Dociąża się go, gdy zwiększa się zapotrzebowanie na energię. Energia z takiego magazynu może być dostarczana co najmniej przez 2 godziny. Niestety przy tej metodzie występują największe straty, a czas uzyskania dostępu do zgromadzonej energii wynosi 1-10 minut.

Koła zamachowe Ostatnia metoda polega na umieszczeniu odpowiednio dużej masy w polu magnetycznym, która wiruje lub porusza się w tunelu. Jeśli zajdzie potrzeba, energię kinetyczna zamienia się na elektryczną. Atutem tej metody jest fakt, że dostęp do zgromadzonej energii jest natychmiastowy. Tego rodzaju rozwiązanie było testowane np. w autobusach i tramwajach miejskich.