Takie rzeczy tylko w Polsce. Urząd przekazuje kamienicę człowiekowi, który nie żyje od prawie 70 lat

Stołeczny ratusz przekazał kamienicę nieżyjącej już osobie
Stołeczny ratusz przekazał kamienicę nieżyjącej już osobie Fot. Robert Robaszewski / Agencja Gazeta
Stołeczny ratusz zdecydował, by kamienicę, którą zamieszkują 24 rodziny, przekazać osobie, która nie żyje od wielu lat.

– Cwaniacy od reprywatyzacji chcieli wyłudzić kamienicę na nieżyjącego od ponad 70 lat (68 – przyp. red.) mężczyznę. Reprywatyzacja na 'martwe dusze' – komentuje na Twitterze Paweł Rabiej z partii Nowoczesna, członek komisji weryfikacyjnej.

W grudniu 2011 r. zastępca dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomości, Jakub R., wydał decyzję o zwrocie kamienicy przy ul. Łochowskiej 38 na warszawskiej Pradze. Szkopuł w tym, że połowę praw do niej przyznano nieznanemu z miejsca pobytu Józefowi Pawlakowi. Mężczyzna urodził się w 1883 r., zmarł zaś w 1949 r. Jednym zdaniem, urzędnicy oddali budynek człowiekowi, który nie żyje od ponad 70 lat, a w momencie zwrotu kamienicy liczyłby 128 wiosen.
Decyzja, którą wydał Jakub R. bazowała na ekspertyzie, którą wykonała w 2008 r. ówczesna radczyni prawna ratusza, Alina Domańska. Okazało się, że nikt w stołecznym ratuszu nie sprawdzał, czy ludzie, których reprezentują kuratorzy, jeszcze żyją. Nie pofatygowano się także, by sprawdzić to w sądach.

Jak informuje „Dziennik Gazeta Prawna”, śmierć Józefa Pawlaka nie przeszkodziła jednemu z „reprywatyzacyjnych kombinatorów”, by ustanowić kuratora dbającego o jego interesy majątkowe i następnie odzyskać kamienicę. Zdaniem Sebastiana Kalety – człona komisji weryfikacyjnej,
tego dnia, „urzędnicy otworzyli szeroką furtkę do wydawania publicznego majątku oszustom”.

Agnieszka Kłąb, rzeczniczka warszawskiego ratusza, twierdzi, że urzędnicy nie mogli traktować kuratora ustanowionego przez sąd jak oszusta. Dodała, że ostatecznie nie zwrócono kamienicy.

źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”
Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie
Trwa ładowanie komentarzy...

BLOGI

NAJNOWSZE WPISY

Piotr BuckiPiotr Bucki

Na jednym ze szkoleń uczestnicy robią ćwiczenie. Mają przygotować prostą anegdotę. Na dowolny temat. Może to być własna historia. Może być zasłyszana. Jedna z uczestniczek bardzo precyzyjnie i dobrze opowiada historię „o bezstresowym wychowaniu”. Być może ją znasz.

Igor IluninIgor Ilunin

Komunikacja machine-to-machine jest jednym z kluczowych składników przyszłości transportu globalnego.

Łukasz MurawskiŁukasz Murawski

Jeśli piszesz (lub zamierzasz pisać) książki, to raport z badań stanu czytelnictwa w Polsce za rok 2017 powinien Cię dodatkowo motywować.