Inflacja na kolanach, stopy w dół? To już trend: kredytobiorcy mogą otwierać szampana

Kiedy największy "jastrząb" w Radzie Polityki Pieniężnej wieszczy inflację poniżej celu, wiedz, że coś się dzieje. Joanna Tyrowicz zaskakuje na LinkedIn, a Ludwik Kotecki wzywa do cięć już w lutym. Choć w styczniu stopy nie drgnęły, to cisza przed burzą – a raczej przed serią obniżek, które mogą sięgnąć nawet 75 punktów bazowych.

Po miesiącach straszenia ryzykiem, RPP wreszcie przyznała: spadek inflacji jest trwały. Grudniowy odczyt inflacji bazowej (2,7 proc.) zaskoczył nawet analityków NBP, przebijając ich optymistyczne prognozy.

Po latach gospodarczych wstrząsów, pandemicznych zatorów i wojennych szoków energetycznych, polska gospodarka w końcu łapie oddech. Grudniowe dane o inflacji bazowej to nie tylko "dobre cyferki" w Excelu. To twardy dowód na to, że wracamy do normalności, a kredyty wkrótce mogą być tańsze.

W grudniu inflacja bazowa (czyli ta bez cen żywności i energii) zatrzymała się na poziomie 2,7 proc. r/r. Co to oznacza? Że jesteśmy na poziomach niewidzianych od sześciu lat. Ceny w tym ujęciu miesiąc do miesiąca w ogóle nie drgnęły. To fundament, na którym NBP może budować nową, łagodniejszą politykę pieniężną.

Analitycy NBP byli ostrożniejsi. W listopadowej projekcji zakładali, że inflacja bazowa będzie wyższa (3,1 proc.) i w 2026 roku nie spadnie poniżej trójki. Rzeczywistość okazała się łaskawsza.

Spadek cen postępuje tak szybko, że nawet najwięksi pesymiści w Radzie Polityki Pieniężnej zmieniają retorykę. Joanna Tyrowicz, uchodząca dotąd za największego "jastrzębia" RPP (zwolenniczkę wysokich stóp), w styczniu na LinkedIn zarysowała scenariusz, w którym inflacja bazowa lada moment przebije w dół poziom 2,5 proc.

Jeśli dodamy do tego prognozy, że główny wskaźnik CPI w pierwszym kwartale spadnie do 2 proc., mamy obraz gospodarki, która skutecznie zdusiła demona drożyzny.

– Mimo że RPP przerwała w środę serię pięciu obniżek, ugruntowany i szybszy od prognoz spadek inflacji sprawia, że drzwi do dalszych cięć pozostają szeroko otwarte. Scenariuszem bazowym na pierwsze półrocze 2026 r. pozostaje zredukowanie stopy referencyjnej z bieżącego poziomu 4 proc. w dwóch ruchach po 25 pb. RPP z trybu wait-and-see wyjść może w marcu, po zapoznaniu się z treścią nowej projekcji inflacyjnej NBP. W świetle styczniowych sygnałów z RPP wydaje się, że jest to plan minimum: nie można wykluczyć cięcia w lutym ani obniżek o łącznie 75 pb. – twierdzi Bartosz Sawicki, analityk Exante.

Skąd ten sukces? Zdaniem Bartosza Sawickiego to splot kilku czynników. Pomagają nam mocny złoty i tani dolar. Dzięki temu importujemy taniej. Do tego dochodzi chińska presja. Tani import z Państwa Środka skutecznie chłodzi ceny towarów na sklepowych półkach.

Jest jeszcze hamulec na usługach. To był ostatni bastion inflacji. Ale i tu widać pęknięcia – dynamika cen usług spadła do 5,2 proc. r/r (najmniej od 2019 r.), wspierana przez wolniejszy wzrost płac.

W środę RPP co prawda przerwała serię obniżek, wchodząc w tryb "czekaj i obserwuj", ale rynek wie swoje. Tak dobre dane otwierają autostradę do dalszych cięć stóp procentowych.

Bartosz Sawicki kreśli plan gry na pierwsze półrocze 2026:

Analityk Exant dodaje, że czwartkowa konferencja prezesa Glapińskiego różniła się od poprzednich. Mniej było straszenia ryzykiem, a więcej pewności. Padło kluczowe zdanie: obniżenie inflacji jest trwałe.

Prezes NBP potwierdził, że docelowo widzi stopę referencyjną na poziomie 3,5 proc. W Radzie widać już wyraźny podział na tych, którzy chcą ciąć natychmiast, i tych, którzy wolą poczekać do marca. Henryk Wnorowski sugeruje cierpliwość, ale nie wyklucza mocniejszego akcentu na koniec cyklu luzowania.

Jedno jest pewne: okres drogiego pieniądza dobiega końca, a polska gospodarka wchodzi w 2026 rok z czystszą kartą, niż ktokolwiek zakładał jeszcze kilka miesięcy temu.