W tym nie mamy sobie równych. Polacy mistrzami... w harowaniu po godzinach

Jak podaje Klub Jagielloński, razem z Węgrami pracowaliśmy średnio po 1848 godzin rocznie. Natomiast statystyczni Niemcy spędzili w pracy tylko 1574 godzin. Znacznie lżej pracują też Francuzi z wynikiem 1610 godzin i Duńczycy, którzy spędzają w pracy 1635 godzin.

Nadgodziny to jedno, płatność za nie - drugie. Tu niestety również wypadamy słabo. Z badań przeprowadzonych przez ADP wynika, że często zostajemy dłużej w pracy za darmo. Pieniędzy za przeproacowane nadgodziny nie otrzymuje nawet co drugi Polak.

Problem niezapłaconych świadczeń najrzadziej dotyczy osób powyżej 55. roku życia - za darmo nie zdarza się pracować aż 66 proc z nich. Z drugiej strony natomiast, aż połowa pracowników (50 proc.) z pokolenia Z (w wieku 18-24 lata) przyznaje, że za darmo pracuje przynajmniej jedną godzinę w tygodniu.

– Pracujemy coraz dłużej, a sama praca staje się coraz bardziej wyczerpująca psychicznie – zwraca uwagę Bartosz Paszcz z Klubu Jagiellońskiego.

Jak informuje Państwowa Inspekcja Pracy, nadgodziny są dopuszczalne w razie:

Pracodawca nie może z góry planować pracy w godzinach nadliczbowych. Obowiązują go też limity roczne pracy w nadgodzinach – co do zasady jest to 150 godzin w roku kalendarzowym na poszczególnego pracownika.

Za pracę po godzinach pracownik powinien otrzymać normalne wynagrodzenie (zarówno pensję zasadniczą, jak i inne jego składowe, jeśli takie otrzymuje; wlicza się więc rozmaite dodatki, premie itp.) oraz dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych.