Archeolodzy prowadzący badania na Sławinku w Lublinie odkryli kolejne ślady megalitów sprzed tysięcy lat. To jedno z ważniejszych odkryć archeologicznych w regionie, związane z kulturą neolityczną.
Jak poinformował Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków, na terenie lubelskiego Sławinka archeolodzy natrafili na kolejne pozostałości monumentalnych konstrukcji sprzed tysięcy lat. Odkrycia te potwierdzają, że obszar ten był ważnym miejscem pochówków społeczności neolitycznych.
Odkrycie na Sławinku w Lublinie: kolejne ślady neolitycznych grobowców
Od 2025 roku prowadzone są ratownicze badania archeologiczne przy ul. Sławinkowskiej w Lublinie. Prace realizowane przez firmę Archeja Jacek Tkaczyk związane są z planowaną zabudową mieszkaniową i obejmują teren wpisany do rejestru stanowisk archeologicznych. To właśnie podczas wcześniejszych inwestycji w tej części miasta, m.in. przy budowie ul. Willowej, po raz pierwszy natrafiono na ślady dawnych osadników.
Historia tego miejsca sięga początków VI tysiąclecia p.n.e., kiedy na terenach dzisiejszej Polski zaczęły pojawiać się społeczności rolnicze. Jedną z najważniejszych była kultura pucharów lejkowatych, znana z charakterystycznych zwyczajów pogrzebowych oraz budowy monumentalnych grobowców.
Konstrukcje te, określane jako megality, powstawały z ziemi, drewna lub kamieni i osiągały imponujące rozmiary: nawet ponad 100 metrów długości. W przypadku terenów takich jak Lubelszczyzna, gdzie brakowało dużych głazów, budowano je z drewna. Tego typu obiekty, nazywane megaksylonami lub megadendronami, tworzone były z wkopanych w ziemię pali, a następnie przykrywane nasypem ziemnym.
Kolejne odkrycia grobowców megalitycznych w Lublinie
Podczas badań archeologicznych zidentyfikowano kolejne pozostałości tego typu grobowców. Wcześniejsze odkrycia na sąsiednim stanowisku przy ul. Willowej wskazywały na istnienie kilku podobnych konstrukcji. Najnowsze wykopaliska potwierdziły, że cmentarzysko mogło być znacznie większe, niż pierwotnie przypuszczano.
Sam obiekt miał około 42 metry długości i stopniowo się zwężał od ponad 5 do około 3,3 metra. Nie odkryto w nim pozostałości pochówku, więc możliwe, że miał charakter symboliczny. Obok znaleziono także rów o długości blisko 30 metrów, który najpewniej był częścią tej konstrukcji.
Podczas badań pozyskano także materiał zabytkowy, w tym fragmenty ceramiki oraz wyroby krzemienne, świadczące o aktywności ludzi zamieszkujących ten teren tysiące lat temu.
Zobacz także
Historia. Najstarsze grobowce w Polsce wschodniej
Archeolodzy podkreślają, że odkrycia w Sławinku mają duże znaczenie dla poznania neolitycznych społeczności zamieszkujących Lubelszczyznę. Badania wciąż trwają i mogą przynieść kolejne istotne znaleziska.
To nie jest pierwsze takie znalezisko w tej części Lublina. Już w XX wieku, po przeciwnej stronie Ogrodu Botanicznego, odkryto trzy podobne grobowce. Badacze przypuszczają, że w okolicy mogą znajdować się kolejne, jeszcze nieujawnione konstrukcje.
Wpis Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w mediach społecznościowych spotkał się z dużym zainteresowaniem: zebrał ponad 200 reakcji i wywołał ożywioną dyskusję w komentarzach. Jeden z internautów podkreślił, że jest to "przepiękny rozdział w historii Lubelszczyzny" oraz że z niecierpliwością czekają na kolejne badania i wyniki.
Nie zabrakło również komentarzy z nutą humoru. Inny użytkowników stwierdził żartobliwie, że "ciekawe, czy będzie straszyć". Niektórzy zwracali uwagę, że miasto mogłoby bardziej nagłaśniać takie odkrycia.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!