Minęło 10 lat od premiery gry "Pokemon Go", która nauczyła młodych Polaków, że spacery potrafią być naprawdę fajne. Granie w gry nie zawsze musi oznaczać siedzenie przed monitorem i wpatrywanie się w ekran.
Kiedy w lipcu 2016 roku gra "Pokemon Go" została udostępniona na urządzenia mobilne, świat dosłownie oszalał. Miliony ludzi wyszły na ulice, do parków i centrów miast, by tam łapać wirtualne stwory. Choć na pierwszy rzut oka była to tylko kolejna gra mobilna, bardzo szybko stała się jednym z największych fenomenów popkulturowych XXI wieku.
Pokemon Go, czyli fenomen, który boomer nie pojmie
Co jednak sprawiło, że gra stała się tak popularna? Jednym z kluczowych czynników sukcesu była nostalgia. W świat kieszonkowych stworów wkroczyło ponownie pokolenie wychowane na serialu animowanym, kartach kolekcjonerskich i grach na Game Boya. Tyle że teraz nagle otrzymało możliwość stania się trenerem Pokemonów w prawdziwym świecie. Dla wielu osób była to realizacja dziecięcych marzeń. No bo kto nie marzył kiedyś o złapaniu Pikachu?
Do tego doszedł element nowej technologii. Gra wykorzystała rozszerzoną rzeczywistość (AR) oraz geolokalizację w sposób, który wcześniej może i był stosowany, ale tym razem ta fuzja została zastosowana w naprawdę ciekawy, rozrywkowy sposób. Gracze musieli fizycznie przemieszczać się po swojej okolicy, by znajdować nowe Pokemony. Połączenie świata rzeczywistego z wirtualnym stworzyło zupełnie nowe doświadczenie, które wyróżniało grę na tle innych aplikacji mobilnych.
Gra szybko stała się wręcz zjawiskiem społecznym: jakimś cudem (a dokładniej: dzięki grywalności i immersji) gracze, czyli ludzie, którzy kojarzeni byli dotąd ze spędzania czasu przed komputerem lub konsolą, zaczęli wychodzić z domów, spotykać się w parkach, na placach i w centrach miast. Wszystko po to, by wspólnie grać.
Nie można zapomnieć też o tym, że sama mechanika gry była niezwykle prosta i intuicyjna (o czym zapomniano później, ale o tym na końcu). Łapanie Pokemonów nie wymagało zaawansowanych umiejętności, dzięki czemu gra była dostępna dla osób w każdym wieku. Dodatkowo model free-to-play sprawił, że praktycznie każdy mógł spróbować swoich sił bez żadnych kosztów.
No i wreszcie: media społecznościowe! Odegrały one ogromną rolę w popularyzacji gry. Zdjęcia, memy i historie związane z "Pokemon Go" błyskawicznie rozprzestrzeniały się w internecie. W efekcie łapanie kieszonkowych potworów stało się modne i w dobrym tonie.
Zobacz także
Fenomen, którego nie udało się powtórzyć
Czy były produkcje, które powtórzyły ten sukces. Nie do końca. Było m.in. "Harry Potter: Wizards Unite", może najbliższe fenomenu Pokemonów, gdyż także wykorzystujące nasz sentyment i inny popkulturowy fenomen, czyli słynnego czarodzieja-nastolatka. Tyle że gra była bardziej skomplikowana, a przez to nie zyskała takiej popularności.
"Pokemon Go" nie było tylko grą – było doświadczeniem społecznym, technologicznym i emocjonalnym. Połączenie nostalgii, innowacyjnych rozwiązań i społecznego zaangażowania sprawiło, że gra stała się globalnym fenomenem.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!