Praca i zasiłki za granicą. UE wprowadza wielkie zmiany w świadczeniach

Osoby uprawnione do zasiłku dla bezrobotnych, które poszukują pracy w innym państwie Unii Europejskiej, będą mogły w przyszłości nadal pobierać tam swoje dotychczasowe świadczenia przez sześć miesięcy. Takie przepisy przyjął we wtorek, 7 lipca, Parlament Europejski w Strasburgu.

Pakiet zmian obejmuje również nowe przepisy dotyczące świadczeń opiekuńczych i rodzinnych.

Generalnie każde z 27 państw UE samodzielnie decyduje o swoim systemie zabezpieczenia społecznego. Aby uniknąć problemów w sytuacji, gdy ludzie nie mieszkają lub nie pracują w swoim ojczystym kraju, obowiązują wspólne regulacje unijne. Jak wynika z danych Komisji Europejskiej około 16 mln spośród blisko 450 mln mieszkańców UE mieszka lub pracuje w innym państwie członkowskim.

Obecne przepisy obowiązują od 2010 roku. Komisja Europejska zaproponowała ich zmianę już w 2016 roku, jednak Parlament Europejski i państwa członkowskie przez długi czas nie mogły osiągnąć porozumienia. Dopiero w kwietniu br. negocjatorzy wypracowali wstępny kompromis, który został teraz zatwierdzony przez Parlament Europejski. Do wejścia w życie nowych regulacji potrzebna jest jeszcze formalna zgoda państw członkowskich.

Zmiany przewidują również, że osoby, które nieprzerwanie pracowały za granicą przez 22 tygodnie, będą zasadniczo nabywać prawo do zasiłku dla bezrobotnych w kraju, w którym wykonywały pracę.

Jest to szczególnie istotne dla osób mieszkających w jednym państwie UE, a pracujących w innym. W przyszłości za wypłatę zasiłku dla bezrobotnych dla takich pracowników transgranicznych będzie odpowiadał kraj, w którym dana osoba była ostatnio zatrudniona. To zmiana w stosunku do obecnych zasad.

Nowe przepisy nie zmieniają warunków uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Określają jedynie, które państwo będzie odpowiedzialne za wypłatę świadczenia.

Nowe regulacje określają również zasady dotyczące krótkoterminowej pracy za granicą. W przyszłości właściwy urząd zasadniczo będzie musiał być poinformowany z wyprzedzeniem o takim wyjeździe.

Przewidziano jednak wyjątki od obowiązku zgłoszenia i posiadania tzw. zaświadczenia A1, które potwierdza, że pracownik opłaca już składki na ubezpieczenie społeczne w jednym z państw członkowskich. Zwolnienie będzie dotyczyło podróży służbowych i krótkich aktywności zawodowych trwających do trzech następujących po sobie dni roboczych.

Wyjątek ten nie obejmuje sektora budowlanego. Oznacza to, że przed wysłaniem pracowników budowlanych do pracy za granicą nadal konieczne będzie poinformowanie właściwych organów.

(DPA/dom)

Opracowanie Katarzyna Domagała-Pereira